QUALSEVOL NIT POT SORTIR EL SOL

En 1975, un ano significativo na historia de España, o cantante catalán Jaume Sisa, un mítico da Nova Cançó catalana, dá a coñecer esta canción que acabaría convertida nun icono. O texto, que en principio parece destinado ao público infantil, constitúe unha homenaxe ao mundo dos contos e dos tebeos, pero sobretodo é unha invitación para que recuperemos o paraíso perdido da infancia, refuxio dos soños e da fantasía no que reina a liberdade e a ledicia, onde calquera noite pode saír o sol.

A continuación tedes algúns fragmentos da letra para que sigades mellor a canción:

Fai unha noite clara e tranquila, está a lúa que dá luz,

os invitados van chegando, e van enchendo toda a casa

de colores e perfumes.

Velaqui a Brancaneves, a Polgarciño, aos tres porquiños,

ao can Snoopy e o seu secretario Emilio, e a Simbad

Alí Babá e Gulliver.

Oh, benvidos, pasade, pasade, das tristezas faremos fume

a miña casa é a vosa casa, se é que hai casas de alguén.

[...]

Oh, benvidos, pasade, pasade, agora xa non falta ninguén,

ou talvez si. Xa me dou conta, tan só faltas ti.

Tamén podes vir se queres, agardámoste, hai sitio para todos.

O tempo non conta, nin o espazo, calquera noite pode saír o sol.

DÍA DE CELEBRACIÓNS

Hoxe cúmprense 173 anos do nacemento da nosa poeta máis universal, ROSALÍA DE CASTRO, a que nos di a través da voz dunha rapaciña nos seus Cantares Gallegos:

Cantarte hei, Galicia,

na lengua gallega,

consolo dos males,

alivio das penas.

[......]

Que así mo pediron,

que así mo mandaron,

que cante e que cante

na lengua que eu falo.

Con ela iníciase na nosa literatura o Rexurdimento, é dicir, a volta a empezar das nosas letras despois de tres séculos de esquecemento. E para celebralo fixemos na clase unha lectura dos seus textos máis significativos, ao tempo que lembramos algúns momentos da súa vida e escoitamos algún dos seus textos musicados, que tamén queremos compartir con todos vós se entrades AQUÍ, AQUÍ ou AQUÍ.

DÍA INTERNACIONAL DA LINGUA MATERNA

Podesdes ler a Declaración Universal dos Dereitos lingüísticos premendo sobre a imaxe

En 1999 a UNESCO proclamou o Día Internacional da Lingua Materna co obxectivo de promover o multilingüismo e a diversidade cultural, e en memoria duns estudantes de Bangladesh que morreron como consecuencia dos disparos efectuados pola policía cando participaban nunha manifestación pola defensa da súa lingua, porque

"As linguas son o instrumento de maior alcance para a preservación e desenvolvemento do noso patrimonio cultural tanxible e intanxible. Toda iniciativa para promover a difusión das linguas maternas servirá non só para incentivar a diversidade lingüística e a educación multilingüe, senón tamén para crear maior conciencia sobre as tradicións lingüísticas e culturais do mundo e inspirar á solidariedade baseada no entendemento, a tolerancia e o diálogo."

Este ano a UNESCO centrará as súas actividades na tradución e a mediación cultural e tamén na nova edición do Atlas das linguas en perigo e nos enfoques máis recentes da problemática do plurilingüismo.

Polo que respecta á lingua galega, nestes tempos en que de novo corren ríos de tinta arredor deste tema, convén non esquecer que se nós nos implicamos usando a nosa lingua, ningún decreto nin decretiño conseguirá facela desaparecer por moito que o intenten. Hai moitos anos Castelao facía esta denuncia: "Prohibistes o galego nas escolas para producir no espírito dos nosos rapaces un complexo de inferioridade...". Non obstante, afortunadamente, fomos bastantes os que conseguimos liberarnos dese maleficio, e agora temos a posibilidade de intentar que outros tamén se liberen.

Os nenos e nenas da escola infantil Raiola deixáronnos unha fermosa proposta para levar a cabo durante os 365 días do ano. Podedes vela AQUÍ.

ADEMAIS, os que queirades participar no X Concurso de relato oral TÍRALLE DA LINGUA tedes as bases AQUÍ.